Samoopieka (self-care) – Dbam o siebie

Role w życiu człowieka

Człowiek od momentu urodzenia uczy się, jest osadzony w pewnej roli. Dziecko poznaje otaczający świat, wychowuje się w określonym środowisku, uczy zachowań, reakcji, poznaje na swój sposób reakcje najbliższego otoczenia, uczy się jak żyć. To jedna z pierwszych ról człowieka – dziecko. Nie wybieramy – jesteśmy. Rodzice również wypełniają swoja rolę – są rodzicami , ale są również pracownikami, spełniają się zawodowo, żyją w określonym otoczeniu, grupie społecznej (znajomi, osiedle, kościół, inne) – to rola społeczna. Nie zastanawiamy się nad tym ale życie przepycha nas przez konkretne zadania, obowiązki, spełniamy w ciągu życia wiele ról: rodzinne (mama, tata, babcia, dziadek, brat, siostra), zawodowe (realizujemy swoje marzenia związane często z zainteresowaniami, umiejętnościami, możliwościami pożytków finansowych), społeczne (jesteśmy w grupie osiedlowej, radzie rodziców, klubie sportowym itp.).

Często życie wrzuca nas na inne tory – utrudnia pełnienie jednych ról i sprawdza jak wypełnimy rolę pacjenta, osoby chorej, osoby, która nie może pracować, która nie może zajmować się rodziną, która nie ma kontaktu z otoczeniem społecznym – to jeden z najtrudniejszych momentów. Role, które wydają się nam naturalne (rodzinne, zawodowe, społeczne) nagle zostają utrudnione, ich spełnianie wymaga dużo więcej wysiłku a niekiedy jest całkiem niemożliwe. Spojrzenie wówczas na ten punkt w życiu z perspektywy człowieka usadowionego w określonej roli może pomóc zrozumieć położenie, ułatwia przyjmowanie wsparcia i pomocy od innych i wspiera w byciu chorym, pokonywaniu kolejnych wyzwań. Ale życie wyklucza nas z pewnych ról również w sposób naturalny.

Najtrudniejszym momentem jest na pewno przejście z roli rodziców i oczekiwanie na rolę dziadków. Maluch, którego uczyliśmy i któremu wytrwale tłumaczyliśmy zagadki Świata, nagle oddala się, usamodzielnia, znajduje swoją bratnia duszę poza domem. Ma kogoś, kto jest dla niej/ dla niego tak bliski jak rodzic lub bliższy. Trudno wyskoczyć z roli rodzica jeszcze przez jakiś czas, czasem rodzi to konflikty – ale kiedy spojrzymy wstecz na nasze życie – to zatoczyło ono krąg. Nasza córka, syn jest w tym miejscu, w którym kiedyś byliśmy my. Takie spojrzenie ułatwi kontakt z dorosłymi, samodzielnymi dziećmi, pozwoli zachować dobre relacje na trochę innej płaszczyźnie. Ten tydzień to Święto Babci, Święto Dziadka – to dobry czas, by pomyśleć co było ale też co będzie. Życie zatacza krąg, więc uczmy nasze pociechy szacunku dla wieku, dla doświadczenia, dla roli mamy, taty, babci, dziadka. Kiedyś to co dzisiaj damy wróci – bo nauka w roli dziecka to przygotowanie do roli Babci i Dziadka. Rozmowa na innej płaszczyźnie, rozmowa spokojniejsza, rozmowa z innymi emocjami ale jakże mądra, jak dobra i jak przepełniona miłością. Wykorzystajmy rolę dziecka, ucznia, rodzica, pracownika, by być dobrym Dziadkiem i Babcią ale też, by odbierać najlepsze Życzenia, szczere, ufne i pełne radości . Z najlepszymi życzeniami i Szacunkiem dla tych, którzy weszli w rolę życiową Babci i Dziadka.

 

Regionalne Centrum Nefrologii
tel. 94 37 27 383