Poradnia nefrologiczna

Posiadamy kompetencje, więc edukujemy!
Jeżeli rozpoznanie choroby nastąpi odpowiednio wcześnie, można wdrożyć leczenie zachowawcze. Prowadzi je specjalista nefrolog w Poradni Nefrologicznej. Ten rodzaj leczenia może znacznie opóźnić konieczność leczenia nerkozastępczego. Leczenie w poradni nefrologicznej im wcześniej rozpoczęte, tym lepiej przygotowuje do etapu choroby, kiedy konieczna będzie terapia nerkozastępcza. Przewlekła Choroba Nerek (PChN) to postępujący, nieodwracalny proces uszkadzania nefronów prowadzący do całkowitej niewydolności obu nerek (wszystkich nefronów).

Stopień uszkodzenia nerek

Stopień uszkodzenia nerek, czyli ilość uszkodzonych nefronów lub sprawność czynnych możemy mierzyć w sposób nieinwazyjny, wyliczając tzw. eGFR - wskaźnik przepływu kłębuszkowego. Do jego wyliczenia potrzebne są takie dane jak wiek, rasa, poziom kreatyniny we krwi. Obecnie większość laboratoriów oblicza ten wskaźnik w standardzie, niezależnie od zlecenia, jeżeli wraz z próbką krwi posiada odpowiednie dane. Celem takich działań jest wczesna diagnostyka przewlekłej choroby nerek (forma badań przesiewowych). Przewlekła Choroba Nerek dzieli się na pięć stadiów, określonych poziomem eGFR: I - eGFR powyżej 90 ml/1,73 m.

Porady nefrologa specjalisty

Jeżeli rozpoznanie choroby nastąpi odpowiednio wcześnie, można wdrożyć leczenie zachowawcze. Prowadzi je specjalista nefrolog w Poradni Nefrologicznej. Ten rodzaj leczenia może znacznie opóźnić konieczność leczenia nerkozastępczego. Leczenie w poradni nefrologicznej im wcześniej rozpoczęte, tym lepiej przygotowuje do etapu choroby, kiedy konieczna będzie terapia nerkozastępcza. Przewlekła Choroba Nerek (PChN) to postępujący, nieodwracalny proces uszkadzania nefronów prowadzący do całkowitej niewydolności obu nerek (wszystkich nefronów).
  • II - eGFR 79 - 60 ml/1,73 m
  • III - eGFR 59 - 30 ml/1,73 m
  • IV - eGFR 29-15 ml/1,73 m
  • V - eGFR poniżej 15 ml/1,73 m
Wszyscy pacjenci od stadium III powinni być objęci stałą, specjalistyczną opieką w Poradni Nefrologicznej. Stadium III i IV to okres tzw. leczenia zachowawczego, w którym opóźnienie postępu choroby można uzyskać przy dobrej współpracy pacjenta z lekarzem (compliance) w zakresie:
  • Leczenia nadciśnienia, stosując leki, które jednocześnie poprawiają funkcję nerek.
  • Leczenia dietetycznego, które ogranicza powstawanie związków mocznika (białko), a tym samym tworzenie mocznika i kreatyniny.
  • Leczenia chorób współistniejących, takich jak cukrzyca. Jest to choroba, której powikłaniem jest uszkodzenie nerek, prowadzące do ich trwałej niewydolności.
  • Edukacji pacjentów i ich rodzin w zakresie leczenia zachowawczego jak też przygotowania do leczenia nerkozastępczego.
  • Wyboru metody leczenia nerkozastępczego (hemodializa, dializa otrzewnowa, przeszczep).
  • Ewentualnego poszukiwania dawcy żywego, celem wyprzedzającego przeszczepienia nerki, przed rozpoczęciem innych metod terapii. Dawcą żywym może być osoba spokrewniona, bliska, dorosła, zdrowa , która wyraża taką wolę i może zostać dawcą dla danego biorcy (zgodność grupy krwi i antygenów HLA).
  • Przygotowania dostępu naczyniowego do hemodializy, tak by planowo rozpocząć leczenie bez narażania na inwazyjny dostęp w postaci cewników naczyniowych. Minimalny czas potrzebny dla dojrzewania przetoki tętniczo - żylnej z naczyń własnych to 6 tygodni. Ponieważ wiek pacjentów wzrasta a stan naczyń nie jest najlepszy, pierwsze zespolenie może nie być skuteczne. Dlatego pacjenci w stadium IV powinni być kierowani do wytworzenia dostępu. Pozwoli to na dobre wypracowanie (arterializację) naczyń do nakłuwania podczas hemodializy.
  • Przygotowania dostępu do dializy otrzewnowej z odpowiednim wyprzedzeniem. Co najmniej 6-7 tygodni przed planowanym rozpoczęciem leczenia metodą CADO należy implantować cewnik do przestrzeni otrzewnowej. Okres 6 tygodni potrzebny jest dla dobrego wrośnięcia, umocowania w powłokach skórnych, by nie uległ usunięciu podczas wymian. Rozpoczęcie leczenia nerkozastępczego następuje w sytuacji, kiedy poziom filtracji kłębuszkowej (eGFR) obniża się poniżej 15 ml/1,73 m2 , u osób z cukrzycą poniżej 20 ml/1,73 m2.